เมื่อ 14 มิ.ย. 12    พ.ต.ธีระ    เล็กวิเชียร   หัวหน้าชุดปฏิบัติการ ร้อย บ.ปีกหมุน ทภ. 3สน.   ได้สั่งการให้   ร.ท.ชูชาต  ิ วณีสอน นักบินที่ 1 กับ
พ.ต.อ.รัตน์   พรหมโมบล นักบินที่ 2  นำอากาศยานแบบ ฮ.ท.1  พร้อมด้วยพลประจำปืน   2  นาย   ออกปฏิบัติการสนับสนุนการส่งกำลังบำรุง และกาiส่ง
กลับสายแพทย์ให้กับ ผส.7 ร.พัน.3 ณ ฐานปฏิบัติการบริเวณบ้านผาแลเหนือ พิกัด พี.ซี. 482028  อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย    ทหารในฐานปฏิบัตการดัง
กล่าวถูก  ผกค. จำนวนมากทำการโอบล้อม และเข้าโจมตีหลายครั้งหน่วยเหนือยังไม่สามารถจะส่งกำลังเข้าไปช่วยเหลือได ้ ทำให้ทหารถูกกระสุนปืนข้าศึก
ได้รับบาดเจ็บ และขาดแคลนอุปกรณ์ในการดำรงชีพ     โดยเฉพาะกระสุนปืนที่จะยิงต่อสู้กับข้าศึกจน ผกค. เกือบจะเข้ายึดฐาน อยู่แล้ว  ร.ท.ชูชาติฯ ได้นำ
ฮแ ละเจ้าหน้าที่ประจำ  ฮ.  ดังกล่าว ลำเลียงกระสุนปืนมุ่งหน้าสู่ฐานปฏิบัติการดังกล่าว ซึ่งสภาพของฐานฯ     ในขณะนั้นเต็มไปด้วยทหารที่ได้รับบาดเจ็บ
จากการสู้รบกำลังส่งเสียงร้องครวญครางรอคอยความช่วยเหลือ   เมื่อฐานฯกำลังจะละลายเพราะขาดกระสุนปืนที่จะใช้ยิงต่อสู้กับข้าศึก    ทหารส่วนใหญ่
่ไม่สามารถจะเคลื่อนที่ออกจากที่กำลังได้     เนื่องจากถูกข้าศึกที่มีกำลังพลและอาวุธเหนือกว่าระดมยิงเข้าใส่ทุกทิศทางอย่างหนาแน่น     ร.ท.ชูชาติฯ  ได้
ตัดสินใจเสี่ยงชีวิตนำ ฮ.  ฝ่าห่ากระสุนปืนของข้าศึกร่อนลงสู่พื้นที่ว่างซึ่งมีอยู่เพียงแห่งเดียวในฐานฯ  อย่างรวดเร็ว เมื่อ   ฮ. ลงถึงพื้น ทหารส่วนหนึ่งได้วิ่งฝ่า
ห่ากระสุนไปขนหีบกระสุนปืนลงจาก  ฮ. อย่างทุลักทุเล ขณะที่อีกส่วนหนึ่งนำทหารบาดเจ็บลำเลียงไปขึ้น ฮ.   ผกค.ได้ถือโอกาสนั้นระดมยิงไปยัง  ฮ. อย่าง
หนาแน่นกระสุนปืนถูก ฮ. ทะลุพรุนทั่วทั้งลำ และ   2   นัดในจำนวนนั้นพุ่งเข้าสู่ร่างของ   ร.ท.ชูชาติฯ   ในขณะที่มือกำลังกุมคันบังคับคอยจ้องดูการลำเลียง
ทหารบาดเจ็บขึ้น ฮ. และพร้อมที่จะวิ่งขึ้นทุกขณะเมื่อการบรรทุกคนเจ็บเสร็จเรียบร้อย  นัดที่ 1  ถูกที่แขนขวาทะลุลูกกระสุนตัดเส้นโลหิตใหญ่เฉียดกระดูก
แขนท่อนล่างไปไม่ถึงเซนติเมตรโลหิตทะลักสาดทั่วห้องนักบิน เมื่อเห็นว่า ทหารบาดเจ็บถูกนำขึ้น  ฮ.เรียบร้อยแล้ว ร.ท.ชูชาติฯ   ก็ตัดสินใจนำ ฮ.   วิ่งขึ้น
ทันทีโดยมิได้คำนึงถึงความเจ็บปวดจากบาดแผลเลยขณะที่    ฮ.กำลังลอยตัวพ้นพื้นนัดที่ 2    ก็พุ่งเข้าสู่ ราวนมด้านซ้ายฉีกกล้ามเนื้อหัวใจทะลุออกทาง
ด้านหลังโลหิตไหลอาบนองตักและที่นั่ง  ร.ท.ชูชาติฯ    รู้ตัวว่าถูกกระสุนปืนข้าศึกที่หน้าอกก็กัดฟันต่อสู้กับความเจ็บปวด   พยายามบังคับ   ฮ.บินขึ้น
สู่อากาศหลบหลีกวิถีกระสุนของข้าศึกที่รุมกินโต๊ะอย่างบ้าคลั่ง มุ่งกลับที่ตั้งหน่วยทันที แม้บาดแผลที่ได้รับจะสาหัสเพียงใด ร.ท.ชูชาติฯ ก็ใช้ความเข้มแข็ง
และทรหดอดทนเยี่ยงชายชาติทหาร    ด้วยวิญญาณที่สำนึกในความรับผิดชอบนำ ฮ.  คู่ชีพซึ่งถูกกระสุนข้าศึกพรุนทั้งลำกลับไปลง     ณ  ที่ตั้งหน่วยได้
อย่างเรียบร้อย แต่เนื่องจากบาดแผลที่ราวนมด้านซ้ายฉกรรจ์มากถึงกับกล้ามเนื้อหัวใจทะล ุ พอ ฮ .ร่อนลงแตะพื้นเรียบร้อย ร.ท.ชูชาติฯ   ก็สิ้นลมหายใจ
ไม่มีโอกาสได้ดับเครื่องยนต์ตามปกติ    พ.ต.อ.รัตน์ฯ    นักบินที่ 2     ได้ให้การช่วยเหลือในการบินตลอดเวลา   และได้ช่วยประคองร่างไร้วิญญาณของ
 ร.ท.ชูชาติฯ ออกจากที่นั่งนักบินเพื่อส่งโรงพยาบาลต่อไป   ร.ท.ชูชาติฯ ได้เคยปฏิบัติหน้าที่เสี่ยงชีวิต เพื่อช่วยเหลือหน่วยทหารภาคพื้นดินเช่นนี้มาหลาย
ครั้งแล้ว   แต่ละครั้งแทบจะเอาชีวิตไม่รอดซึ่งทหารภาคพื้นดินต่างก็ได้รับความปลอดภัย และสำเร็จภารกิจจากการเสี่ยงชีวิตของร.ท.ชูชาติฯ ทุกครั้ง นับว่า
ทหารเหล่านั้นเป็นหนี้บุญคุณนักบิน ทบ.ผู้นี้อย่างประมาณค่ามิได้,การเสียสละชีวิตอย่างสมศักดิ์ศรีแห่งชายชาติทหารขอ ง   ร.ท.ชูชาติฯ     ครั้งนี้นับเป็น
เกียรติประวัติแก่การบินทหารบกอย่างยิ่ง       จีงได้รับการพิจารณาความดีความชอบและได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญ    เป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล
เมื่อ 17 ก.ย. 19เพื่อเป็นอนุสรณ์เตือนความทรงจำของเจ้าหน้าที่การบินทหารบกทุกคน  ในอันที่จะยึดถือเป็นแบบอย่างที่ดีสืบไป     ชาวการบินทหารบก
จึงได้ลงความเห็นร่วมกันกำหนดเอาวันสำคัญแห่งวีรกรรมของร.ท.ชูชาติ วณีสอน คือ วันที่ 14 มิถุนายน    เป็น วันการบินทหารบก   เพื่อจะได้ร่วมกัน
จัดงานบำเพ็ญกุศลและทำกิจกรรมต่าง ๆ    เป็นการรำลึกถึงเจ้าหน้าที่การบินทหารบกผู้วายชนม์เป็นประจำทุกปีสืบต่อไป

ชีวประวัติย่อ
ร.ท.ชูชาติ วณีสอน

ร.ท.ชูชาติ วณีสอน ยืนขวาสุดถ่ายพร้อมกับเพื่อนนักบิน ในสมรภูมิเวียตนามใต้ พ.ศ.2512

  • เกิด 2 มีนาคม 2482
  • บิดาชื่อ ร.ท.ชาญชัย วณีสอน
  • มารดาชื่อ นางประพาส วณีสอน
  • ภรรยาชื่อ นางทัศนีย์ วณีสอน
  • สำเร็จ รร.เตรียมนายร้อยรุ่นที่ 17 และ รร.จปร. รุ่นที่ 10 เมื่อ พ.ศ.2506